yalnız kalmıştı
elini uzattığından beri
herkes ama herkes
sevdiÄŸi sevmediÄŸi herkes
bir bir uzaklaştı
gün be gün
tek tek
yaşlı uyuz bir köpeğin üzerindeki bitler gibi döküldüler
vebalı cüzzamlı hisseti
yaralı berel, döküntülü çirkin
karanlıkta kaldı sonunda
ama eli cebi boÅŸtu
ne bir el feneri
ne çakmağı
ne kibriti vardı
kuyunun dibindekinde bile 3 kibrit vardı
ay bile tutulacak zamanı bulmuş
uyuya kalmıştı
melekler ÅŸeytanlar
cinler periler gulyabaniler
olan olmayan
inanılan inanılmayan
herÅŸey ama herÅŸey
acıdı üzüldü haline
yalnız kalan
fısıltı uğultu içindekilere
dönüp
ne bana acıyıp ne de üzülmenize ihtiyacım var
ben böyle gayet iyiyim
asıl siz kendinize üzülün
bana acıyıp üzülmekten yapacak başka birşeyiniz olmadığı için üzülün
karanlıkta
el yordamıyla yürüdü gitti…..
sonuç, insan ne olursa olsunbir yolunu bulur, iradesini kaybetmediği sürece.
———————————————
doğum günümden 1 gün sonra 2008